ZawszePoPierwsze

- Pomachajmy mu!

Dzisiaj wyjątkowo zdjęcie jedynie z arbitrami NBA. Na pierwszy rzut oka nie wydaje się to łatwe zadanie, ale jeśli poruszycie szare komórki, choć trochę, to macie szansę stworzyć świetny podpis. Good luck my friends! [Marek: w miarę możliwości postaram się kontrolować komentarze, Poczucie humoru jest względne, dlatego wyrozumiałości. Zbędne narzekania będą znikać nie bez powodu. Nie chcesz, nie bierz udziału w zabawie. Proste.. ]

komentarze (100) | zaloguj się, aby dodać komentarz

Sebastian Hetman

TOP 25 RANKING AP - 02.03.2010:


źródło: CBS

Poniżej "rozkład jazdy" poszczególnych konferencji:

źródło: rushthecourt.net

komentarze (12) | zaloguj się, aby dodać komentarz

komentarze (36) | zaloguj się, aby dodać komentarz

Maciej Kwiatkowski

BOSTON 105, DETROIT 100

Nate Robinson po raz pierwszy w nowych barwach pokazał co potrafi i zdobył 14 punktów w 16 minut. Trafił trójki w dwóch kolejnych akcjach na siedem minut przed końcem, które dały Celtics prowadzenie 89:81. Był to koniec kluczowego runu w tym meczu, który rozstrzygnął się przez pierwsze 5 minut czwartej kwarty, gdy Robinson i Glen Davis (12 pkt.) rzucili wszystkie 17 punktów w "runie" 17-6.

Mecz trochę bez historii. Obawiam się, że wkroczyliśmy w tą porę sezonu, gdy takich będzie coraz więcej, ale dobrze było widzieć Tayshauna Prince'a (15 pkt, 6 zb, 2 prz, 2 blk), któremu nadal jeszcze zależało. Nawet jego 7 strat w tym wypadku coś o tym mówi. Prince brał na siebie ciężar organizowania ataku pozycyjnego częściej niż Rodney Stuckey (5/15, 13 pkt, 6 as). Celtics grali bez Kendricka Perkinsa (grypa) pod koszami, więc dla nich tutaj nie mógł się liczyć styl, co po prostu zwycięstwo po blamażu w sobotę przeciwko New Jersey Nets.

Ray Allen nadal w formie, 18 punktów. Kevin Garnett (14 pkt, 9 zb) wyglądał nieźle. Paul Pierce w pierwszym meczu po kontuzji znajdywał prawie same ciężkie rzuty (2/6). Celtics popełnili tylko (jak na nich to doprawdy "tylko") 12 strat, przegrali deski 34-46 (Big Ben 12 zb, Jerebko 10, Maxiell 5 w ataku), ale trafili 9/18 trójek (Robinson 4, Allen 2, Wallace 2), podczas gdy Pistons nie mogli się przez cały mecz wstrzelić na dystansie (3/20) i przez to właśnie przegrali. Rip Hamilton, Stuckey, Ben Gordon, Charlie Villanueva - razem 0/11. Do tego Austin Daye 0/3, trafiał tylko Prince (3/6).

Rajon Rondo (15 pkt, 11 as) pobił rekord Celtics w ilości meczów z dwucyfrowym dorobkiem asyst z rzędu (7), ale miał też połowę z 12 strat Bostonu. W czwartej kwarcie przez pierwsze dziewięć minut grał jednak Robinson, a Rondo po powrocie zamroził mecz trafiając 4 z 4 osobistych w ostatniej minucie.

Taki tam mecz. Chyba mogłem jednak wybrać Thunder/Kings. Jedno co podobało mi się bardzo to bezkompromisowość mojego ulubionego Szweda tuż po Stefanie Edbergu, Thomasie Ravelli'm, księżniczce Madeleine i Embee'm. Jonas Jerebko w dzień swoich 23 urodzin trafił 5 z 9 rzutów, 6/6 osobistych - na 16 punktów. Drugie to wyborna gra Rasheeda Wallace'a w obronie na wysokości metra, choć miał też 2 bloki. Sheed zaliczył 2 przechwyty, ale miał też przynajmniej 3 czy 4 wybicia piłki za linię końcową, gdy któryś z Pistons chciał skończyć akcje spod kosza.


INDIANA 99, LA LAKERS 122

Jeśli Phil Jackson wystawia do gry Adama Morrisona (15 min, 6 pkt, 2 as, 3 str) już w drugiej kwarcie, to wiadomo, że niewiele sobie robi z Indiana Pacers. Niestety Pacers też niewiele sobie robią w tym sezonie z tradycji Indiana Pacers. Lakers zaczęli od dominacji Andrew "proszę podaj mi tylko piłkę na 5-10 cm nad obręczą, a skończę" Bynuma (16 pkt, 8 zb), który wykorzystywał fakt, że "Wielki ptak" Hibbert (12 pkt, 6 zb, większość w 4q) nie przejawiał większej ochoty na grę i trzeci faul złapał już po 10 sekundach od powrotu na boisko w drugiej kwarcie.

Kobe  (24 pkt, 5/14) spudłował pierwsze 5 rzutów, ale był też dziewięć razy na linii w pierwszej połowie (14/15 w meczu). Prócz tego Lakers grali wszystko do kosza, przez co Derek Fisher miał mnóstwo czystych pozycji do rzutów za trzy punkty i trafił 3 z 6. Pacers przyjechali do L.A. bez rezerwowego centra, Solomona Jonesa, więc niewiele mogli zrobić pod tablicami, gdy Hibbert złapał w 3q czwarty faul, tym razem już w 31 sekundzie.

Troy Murphy (17 pkt, 13 zb) rzucił 15 punktów do przerwy i byli z Bynumem dla siebie match-up problemem. Murphy mógł tylko podnieść głowę, gdy Bynum kończył akcje z góry. Ale już po chwili Bynum wracał się do obrony za głęboko pod kosz, gdy Murphy dreptał sobie do linii rzutów za trzy, albo trochę za i pach - zdobywał punkty.

W trzeciej kwarcie Lakers totalnie zdominowali Pacers, 38:17 (+5 do przerwy). Jordan Farmar (19 pkt w 23 min) był najlepszym graczem na boisku, Ron Artest  (11 pkt, 4 as, 5 prz) podawał piłkę w tempo, grał kolejny bardzo dobry all-around game i zabierał piłkę bezradnemu Danny'emu Grangerowi (2/9, 4 str), Congo Cash był nawet go-to-guy w kilku akcjach czwartej kwarty. Pacers pękli przy pierwszej okazji, ale czego się spodziewaliście? Reggie Miller i Dale Davis już nie przechodzą przez drzwi ich szatni.

komentarze (15) | zaloguj się, aby dodać komentarz

Z reguły na weekend daję radę napisać Koszulkę Tygodnia. Niestety, w ten który minął, to mi się nie udało. Z różnych powodów. Brak czasu, brak weny, brak chęci. Wbrew temu co niektórzy wypisują czasami w komentarzach, to co robimy na tym blogu wynika tylko i wyłącznie z naszej miłości do koszykówki, szczególnie jej wersji zza oceanu. Nie robimy tego dla kasy. Bardzo cieszy nas pozycja jaką sobie wypracowaliśmy, cieszą nas Wasze komentarze, to że nas dostrzeżono w Blogu Roku. Ale bez jaj. Większość z nas ma normalną pracę, a pisanie tutaj to czysto społeczne zajęcie. Dlatego... spójrzcie czasem na to wszystko z drugiej strony. Ok., koniec prywaty.

Chciałem napisać KT o Penny'm ale zdając sobie sprawę z tego jaki to ciężar gatunkowy, odkładam to na półkę „gdy będzie odpowiednia wena". Obiecuję, że wkrótce ten temat podejmę ale nie chce tego zrobić na odwal, bo wtedy wielka rzesza jego fanów zje mnie w komentarzach. To jest swoją drogą ewenement ile fanów miał i miał Grosik...

Dzisiejsza Koszulka będzie poświęcona nie graczowi, czy zespołowi tylko... koszulce - jerseyowi. To będzie taki mini poradnik dla tych, którzy zamierzają zakupić sobie wkrótce jakiś jersey, bądź już zakupili albo właśnie kupują.

Wyróżniamy obecnie 3 rodzaje oryginalnych koszulek koszykarskich, na rynku amerykańskim. Bo trzeba rozróżnić jeszcze, że koszulki, które są w oficjalnej sprzedaży w USA to trochę inne koszulki niż te dostępne w Europie, a raczej na zachodzie Europy. A więc: Replica (replika), swingman i authentic (autentyk). Różnica po między tymi 3 rodzajami koszulek jest prosta. Im niższa cena, tym koszulka jest prościej wykonana i mniej przypomina koszulkę, w której grają zawodnicy NBA.

Replika. Replika kosztuje oficjalnie 45$, swingman kosztuje od 65 do 99$ a autentyk +179$. Oczywiście mówimy tu o oficjalnych cenach, na aukcjach internetowych, autentyki można wyrwać nawet po 10$...

Jaka jest różnica po między tymi jerseyami? Oczywiście w wykonaniu. Najtańsze (repliki) są koszulkami robionymi masowo. Kształtem nie przypominają w ogóle koszulek meczowych, mają szerokie ramiączka, numery i nazwiska są naklejane. Jeżeli koszulka jest bardziej skomplikowana, to replika zawiera tylko główne elementy. Jakościowo nie jest źle ale nie jest też fajnie. Ściągacze, siateczkowy materiał czy same naklejki nie są najwyższej jakości. Na zdjęciu widzicie replikę koszulki Andrew Boguta z Bucks.

W zasadzie tylko  rodzaj czcionki przypomina tu to co noszą kozły. Wyszywane jest jedynie logo NBA i Adidasa. Sprzedawane są w rozmiarówce s-xxxxl. Trzeba jednak nadmienić, że to nie jedyny rodzaj replik. Na aukcjach internetowych często natraficie na repliki z lat '90, które różnią się od tych dzisiejszych replik tym, że były robione przez Championa i mają tradycyjny wzór koszulki. Oczywiście gdy dana koszulka była bardziej skomplikowana, brakowało jej kilku elementów (np. pasków na koszulkach Magic czy półkola w innym kolorze na koszulkach Sonics z pierwszej połowy lat '90) niemniej tamte koszulki były chyba dużo fajniejsze od tych dzisiejszych. Inna sprawa, że ówczesne stroje były często dużo prostsze od tych dzisiejszych no i były ciut lepiej wykonane. Rozmiarówka na metce tamtych koszulek to 40-52, gdzie 40 to s 44 m, 48 xl a 52 xxl.

Jest jeszcze coś takiego jak europejska replika. To z taką koszulką rozpocząłem moje przygody z jerseyami tak naprawdę. Te jerseye charakteryzowały i charakteryzują się tym, że wszystkie numery, napisy i wzory nie są ani naklejane ani wyszywane tylko... zafarbowane. Materiał w jakiś sposób jest farbowany i dzięki temu te repliki z daleka wyglądały dużo lepiej. Koszulki Magic miały paski, koszulki Hawks, te słynne ze skrzydłami Jastrzębia i zmianą kolorów (na górze czerwone, na dole czarne) a jerseye Sonics miały to półkole, których amerykańskie koszulki już nie miały. Rozmiarówka na metkach była europejska s-xxl, i tylko nieliczne jerseye były pozbawione jakichś szczególików ale generalnie starano się odzwierciedlić jak najlepiej wszystkie koszulki. To tyle apropos replik. Są praktycznie niepodrabiane, więc w tej kwestii nie ma o czym pisać.

Swingman. Swingmany weszły do sprzedaży mniej więcej około roku 2002? Do tego momentu, w sprzedaży były tylko repliki, które robił Champion i autentyki, które robiła firma, z którą podpisany kontrakt miała dana ekipa (np. Puma-Knicks, Champion-Jazz, Nike-Lakers czy Reebok-Rockets). Jako pierwszy wprowadziła swingmany firma Nike. Swingmany miały być czymś po między replikami a autentykami. Uszyte są z dużo lepszych materiałów niż repliki, niemal idealnie odzwierciedlają wzory koszulek, w których grają zawodnicy. Nawet tak skomplikowane koszulki jak dzisiejsze Hawks czy Bucks są dość dobrze zrobione i nie brakuje im żadnych szczególików. To czemu skoro jest tak dobrze jest tak źle? Ano po pierwsze swingmany są wykonane tylko z jednego rodzaju materiału. To jest siateczka, przy czym koszulki meczowe są już robione z Dri-Fitów czy innych ślizgach materiałów. Inaczej są też wyszyte. Koszulki meczowe są w 100% wyszywane. Wszystko jest wyszyte. Jeżeli napis na koszulce składa się np. z 4 różnych kolorów (swego czasu np. Sixers) to wszystko jest wyszyte. W swingmanach naszyta jest płachta, na której namalowane są pozostałe elementy. Namalowane są nawet... nici imitujące wyszycie innych elementów. Z daleka swingman wygląda zatem świetnie ale z bliska już nie jest tak różowo. Swingmany są sprzedawane w rozmiarówce s-xxxxl przy czym niemal zawsze doszyta jest metka „+2 inseam" ma oznaczać przedłużenie koszulki. Koszulki, w których grają zawodnicy są z reguły przedłużane. Po co? Głównie dlatego, że zawodnicy są często wysocy i szczupli, do tego lubią gdy koszulka nie wypada im ze spodenek. Modę na takie większe koszulki wprowadził AI, którego jerseye po wyciągnięciu ze spodenek sięgały często za kolana. Dziś to już jest standard. Co jeszcze o swingmanach? Posiadają wyszyte logo NBA oraz po przeciwnej stronie koszulki, na ramiączku, logo firmy, które wykonała koszulkę. Za czasów Nike, logotyp mieścił się pod znaczkiem NBA. Dzisiejszy swingmany posiadają również wszytą w bok koszulki metkę NBA. Obecnie swingmany produkuje tylko Adidas, który jeszcze przez 9 lat będzie miał wyłączność na produkcję strojów dla całej NBA. Wcześniej przez pewien okres robił je jeszcze Reebok, na aukcjach internetowych można często natrafić na takie koszulki. Tak jak i na podróbki.

Ten wątek zasługuje na osobny rozdział. Ale o tym zaraz. Napiszę jeszcze tylko, że oprócz standardowych swingmanów można jeszcze natrafić na swingmany Soul(Rbk,Adidas), bądź Rewind(Nike) czyli koszulki retro.

Swingmany są podrabiane (także spodenki). Są bardzo często podrabiane i nawet 90% takich koszulek (i spodenek) dostępnych na allegro czy ebayu to podróbki. Z reguły są robione w Chinach i innych azjatyckich krajach. Jeżeli widzicie na aukcji swingmana za 20-30$, bądź za 100-150zł to jest to niemal na 99% podróbka. Jakie są największe grzechy podróbek?

1.Krój koszulki. Poniżej macie przykład dwóch różnych podróbek koszulki Dennisa Rodmana z Lakers. W pierwszej widać jak ramiączka na górze się rozłażą na zewnątrz przez co koszulka dziwnie wygląda. Podobnie jersey po prawej, gdzie ramiączka są strasznie szerokie i choć wokół szyi ściągacz wygląda ok, o tyle zewnętrzny przy ramionach ma kształt księżyca i też zbyt do zew. Wychodzi na górze.

2. Zła czcionka i nieprawidłowe emblematy. Poniżej przyjrzyjcie się tym 2 fotkom. Po lewej stronie napis wygląda świetnie. Problem w tym, że czcionka, jakiej używali wtedy Lakers nie była zaokrąglana. Była kanciasta. Różnicę widać na literkach „R", „O" czy „D", po prawej stronie naszyty jest aktualny logotyp „Lakers", który sprzedawca starał się zatuszować poprzez ułożenie koszulki. Logotyp używany w tamtych koszulkach był bardziej... trójkątny. Wkleiłem wam poniżej dla porównania. Ten retro miał inne zakończenie „L" szczególnie na dole, wchodził wręcz w literę „A". Literka „K" na górze miała trójkątne zakończenia, podobnie jak „L" oraz „S", które oryginalnie było ciut wyżej od reszty. W ogóle cały napis „Lakers" był w koszulkach z lat '80 przkerzywiony. Wyprostowano go dopiero w latach '90. Gdybyśmy mieli się trzymać prawdy, to oryginalny jersey Rodmana z Lakers jest źle zrobiony...

3.Metki. One też dość szybko zdradzają  podróbki. O ile papierowe, jeszcze są czasami ok., bardzo ok., o tyle te naszyte już nie zawsze. Zresztą tutaj nawet ta papierowa nie jest ok., bo ktoś nakleił białą naklejkę z ceną/numerem. Jeżeli zobaczycie coś takiego to bankowo jest podróbka, bo takich amerykanie nie używają. Po prawej stronie bardzo słabo wykonane logo Lakersów. Piłka jest pomarańczowa a powinna być żółta, do tego  litera „M" w rozmiarówce nie powinna mieć pionowych boków tylko ukośne.

Dla porównania, tak wygląda oryginalny jersey, u sprzedawcy, który ma bankowo oryginalny towar:

To tyle o swingmanach. Moja przygoda zaczęła się i skończyła na jednej koszulce tego typu. Generalnie ich nie polecam. Kosztują nawet na aukcjach całkiem sporo, a przez to, że nie są w całości wyszywane, tak jak autentyki, mają krótszą żywotność. Mnie po pewnym okresie prania zaczęła schodzić farba z napisów. Widziałem też koszulki, gdzie farba wyblakła. Zatem warto zainwestować w swingmana pod jednym warunkiem, że piorąc go będziesz bardzo uważał, choć to się dotyczy również autentyków... Chyba, że kupisz swingmana Celtics albo innego, gdzie naszywane napisy i numery składają się tylko z 1 koloru. A właśnie. W oryginalnych koszulka czy to na metkach papierowych czy naszytych przy logo NBA jest napis „Authentics". Kiedyś był on zarezerwowany tylko dla autentyków, teraz jest dorzucany do swingmanów. Chyba tylko po to by zmylić kupującego.

Authentic. Autentyki są rzadziej podrabiane niż swingmany, ponieważ ich podrobienie wymaga więcej wysiłku. Nie oznacza to jednak, że nie są podrabiane. Dużo łatwiej jest jednak rozpoznać podróbki. Generalnie te koszulki reklamowane były od zawsze, szczególnie przez Nike, jako rzeczy zrobione tak samo, jak te w których grają zawodnicy. O ile w latach '90 faktycznie te koszulki były tak samo wyszyte, o tyle po roku 2000 już nie. Wtedy to kilka ekip głównie od Nike'a (m.in. Lakers, Raptors, Heat,) zmieniło swoje stroje i od tego momentu, autentyki już nie były tak samo wykonane jak meczówki. Głównie dlatego, że zrobienie tych koszulek było bardzo skomplikowane, używano różnych materiałów ale i zmieniono sposób wyszywania. Pisałem o tym apropos Koszulki Tygodnia poświęconej Derikowi Fisherowi swego czasu.

Wciąż jednak można kupić dobrze odzwierciedlone autentyki, jak te Celtics, ale to są już wyjątki. Nie będę rozpisywał z fotkami jak rozpoznać podróbkę, bo w życiu spotkałem tak wiele podróbek, że nie wiedziałbym od czego zacząć. Najważniejsze to rozmiarówka. Autentyki są w rozmiarówce 40-60 gdzie 40 to S a 60 to xxxxl. Rozmiarówka zwiększa się co 4, czyli 40-44-48-52-56-60 i w takiej rozmiarówce możecie kupić jedynie oryginalne autentyki. Jak zobaczycie na aukcjach rozmiary 50 czy 54 to na dzień dobry odrzucacie. Jak zobaczycie w pełni wyszywaną koszulkę a na metce xl to też odpuszczacie. Druga sprawa to niedokładne wyszywania. Bardzo często podróbki wyszyte są niechlujnie, do tego często nie są wyszyte z tych kolorów, z których powinny być. Autentyki nie mają metek „+2 inseam" bądź „+2 lenght", takie metki mają tylko koszulki stricte meczowe bądź tzw. Pro-Cuty ale jest ich bardzo mało na rynku a jak są to idą za dużą kasę. Pro-Cuty to koszulki dostępne w sprzedaży, w rozmiarze, w którym grał dany zawodnik. Produkował je głównie Nike. Można spotkać np. koszulkę Shaqa z Lakers w rozmiarze 56+6 czy Jordana z Bulls i Wizards w rozmiarze... 52+4 bądź 50+4. To jest jeden z niewielu wyjątków, gdzie oryginalna koszulka przeznaczona do sprzedaży ma rozmiar 50. Ale to wyjątek i Pro-Cut...

Autentyki charakteryzują się tym, że logo firmy, która wykonywała koszulka nie jest wyszyte na ramiączku, jak w pozostałych wersjach koszulek. Produkowane były swego czasu także autentyki retro, głównie przez Nike i Reeboka. Adidas w tej kwestii postawił już głównie na swingmany a szkoda... Autentyki polecam wszystkim, bo są dużo trwalsze niż swingmany. Tu Wam nic w praniu nie zejdzie, choć trzeba też uważać przy praniu, żeby nie popsuć tego materiału, z którego zrobiony jest napis. Można go łatwo... „złamać" i wtedy pozostanie na zawsze ślad na numerze/napisie.

Autentyki obecnie szyje Adidas. Ale wcześniej produkowały je także Champion, Nike, Puma, Starter czy Reebok. Champion produkował je przez lata '90. Starter produkował tylko przez pewien okres niektóre koszulku. Po lokaucie umowy z niektórymi klubami podpisała Puma. Następnie większość tych klubów (np. Knicks, Rockers czy Timberwlves) około roku 2002  podpisała umowy z Reebokiem, który w roku 2004 przejął kluby Nike'a (Lakers, Bulls, Celtics, Spurs,Raptors, Pistons). Nike przejął te kluby od Championa w 1997 roku. Tak to mniej więcej wyglądało. Ciężko znaleźć mi materiały źródłowe na ten temat ale wiem to z autopsji, spotykając meczówki różnych klubów z różnych czasów na aukcjach internetowych.

W Europie mamy do czynienia z europejskimi autentykami Championa. Nie polecam ich jednak nikomu. Niby są wyszywane ale bardzo często wyglądają jak chińska podróbka. Generalnie wyłączność Europie na stroje NBA ma wciąż Champion. Nie wiem czemu. Miałem nadzieję, że wraz z podpisaniem umowy z NBA przez Adidasa to ulegnie zmianie. Poza butami z logiem NBA czy pojedynczych klubów próżno jednak szukać ich stuffu u nas i pozostaje jedynie mieć nadzieję, że pewnego dnia to się jednak zmieni. Choć z drugiej strony mamy ebaya...

Mam nadzieję, że ta lektura trochę Wam pomoże. Kwestię podróbek wśród butów podejmę innym razem. Póki co, tych którzy chcieliby uzyskać jakąś pomoc przy zakupie odsyłam na jedno z koszykarskich forów internetowych, gdzie jest odpowiedni temat poświęcony koszulkom.

komentarze (35) | zaloguj się, aby dodać komentarz

komentarze (7) | zaloguj się, aby dodać komentarz

komentarze (7) | zaloguj się, aby dodać komentarz

komentarze (5) | zaloguj się, aby dodać komentarz