Piotr Kolanowski
Dzisiejsze kalendarium ma dwoje bohaterów. Pierwszym z nich jest jeszcze niedawno GM Golden State Warriors, Chris Mullin, który obchodzi swoje 46. urodziny. Mullin był niewątpliwie jednym z najlepszych strzelców NBA na przełomie lat 80-tych i 90-tych. W 1992 roku grał w oryginalnym zespole Dream Team na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie, gdzie Amerykanie zdeklasowali wszystkich napotkanych rywali i zdobyli złoty medal. Nie jest to jednak jedyne złoto Mullina w karierze. Jeszcze jako członek uniwersytetu St. John's brał udział w Igrzyskach w Los Angeles w 1984 r. Również wtedy drużyna USA triumfowała, a obok Chrisa Mullina występowali też m.in. Michael Jordan i Sam Perkins.
Mullin po świetnej grze w lidze akademickiej został wybrany z nr 7 daftu roku 1985 przez Golden State Warriors. Początkowo ten rodowity nowojorczyk miał problemy z przystosowaniem się do życia na zachodnim wybrzeżu i szybko popadł w alkoholizm. Miało to oczywiście spory wpływ na jego ówczesną postawę na parkietach. Po kilku latach Mullin wziął się wreszcie za siebie i zaczął spełniać pokładane w nim nadzieje. W tym samym czasie nowym trenerem "Wojowników" został Don Nelson, którego ofensywna taktyka była wprost wymarzona dla takiego strzelca jak "Mullie". Wraz z Timem Hardaway'em i Mitchem Richmondem stworzyli najbardziej ofensywne trio w lidze, znane jako "Run TMC" (na cześć słynnej grupy Run DMC). W późniejszym okresie Mullin często walczył z kontuzjami i był zmuszony opuszczać wiele spotkań. W końcu przed sezonem 97/98 został oddany do Indiany Pacers. Nowym szkoleniowcem ekipy z Indianapolis mianowano wówczas starego znajomego Mullina z Dream Teamu, Larry'ego Birda. Chris spędził w tym klubie trzy lata po czym powrócił do Oakland jako wolny agent jesienią 2000 r. Sezon 00/01 był jego ostatnim w karierze zawodnika.
Wyglądający dzięki swojej charakterystycznej fryzurze niczym żołnierz sił specjalnych, Mullin był przede wszystkim znany ze swojej ogromnej pracowitości oraz talentu rzutowego. W ciągu 16 lat spędzonych na parkietach NBA zdobywał średnio 18,2 pkt, 4,1 zb. i 3,5 as. Trafiał z gry z bardzo dobrą jak na gracza obwodowego skutecznością blisko 51%. Zza linii 3 punktów odsetek ten wynosił ponad 38%, a z osobistych 86,5%. Od 2007 r. członek Hall Of Fame.
Z kolei drugą postacią, o której wypada dzisiaj wspomnieć jest Lisa Leslie. Nie obchodzi ona wprawdzie dziś swoich urodzin, ale to właśnie ona dokładnie 7 lat temu jako pierwsza (i do niedawna jedyna) zawodniczka w dziejach WNBA zakończyła akcję wsadem. A wyglądało to tak:
A na koniec jeszcze raz Chris Mullin:
Mitch Richmond grał w Golden State do 1991 r. Pozdrawiam:)
autor Pioter K.
blog: ZP-1
stówka krzysiu!! goldeni na początki poprzedniej dekady to była naprawdę jedna z najprzyjemniejszych dla oka drużyn. timek killer cross over, krzysiu aftomat, potem webcio i spree. był jeszcze billy owens. ale richmond w goldenach?? jakoś nie wydaje mnie sie... :-) no ale z wiekiem pamięć szwankuje,także nie upieram się. jeszcze raz stówka dla solenizanta!!
autor kmn
Lubiłem Chrisa, podobało mi się Oakland z nim, Hardawayem, Webberem i Sprewellem, myślałem, że więcej osiągną.
autor Bax
Pierwsza książka odnośnie koszykarskiej techniki i zagrań... "Młody Koszykarz" Za łebka to było dla mnie jak biblia...Rzekomo współpracował przy realizacji tej książki...Kniga knigą, ale do tej pory trzymam tego fleera NBA z jego kartą :)
autor Tomash
100 lat :]
autor KobeLukis
Licznik odwiedzin: 17 043 908 (wersja testowa)
| « maj » | ||||||
| pn | wt | śr | cz | pt | sb | nd |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | |
| 07 | 08 | 09 | 10 | 11 | 12 | 13 |
| 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
| 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
| 28 | 29 | 30 | 31 | |||
Zaczynał jeszcze na początku lat 90-tych, przenosząc przy pomocy maszyny do pisania wyniki meczów z Przeglądu Sportowego do specjalnych, katalogowanych skoroszytów. Wynalezienie telegazety odmieniło jego życie. Kilkanaście lat później, w 2006 roku - na kilka miesięcy przed wprowadzeniem Twittera - rozpoczął publikowanie na Probasket.pl rubryki z jednozdaniowymi newsami, zakończonymi krótkim komentarzem. W kolejnym roku, już na portalu E-Basket stworzył kolumnę o NBA razem z Piotrem Kolanowskim. Jest współzałożycielem bloga Zawszepopierwsze, który w lipcu 2008 roku rozpoczął z Piotrem Makulcem. Pisze też dla Wirtualnej Polski i Magazynu MVP. Ma za sobą trzy miesiące pracy przy komentowaniu NCAA w SportKlub i nie ukrywa, że chciałby jeszcze do tego wrócić. Kocha spać. twitter
Od dziecka interesuje się amerykańską koszykówką, a od roku 2005 jest fanem rozgrywek NCAA. Zadebiutował na ZawszePoPierwsze pod koniec 2008 roku, po wygraniu konkursu na "Dniówkę". Obecnie publikuje także na portalu www.koszykowka.net, gdzie posiada swoją rubrykę na temat ligi NCAA i nie tylko. Sporadycznie pojawia się na CollegeHoops.pl. Od stycznia 2011 jest członkiem "MVP Magazyn". Zagląda także na parkiety NBA i prowadzi ranking debiutantów "Młodzi Gniewni Na ZP-1". Jest nadal jednym z nielicznych fanów Minnesota Timberwolves po odejściu Kevina Garnetta i wierzy, że popularna 'Sota kiedyś stanie na równe nogi. Powoli zaczyna wątpić w „dziennikarską misję” oraz „koszykarski światek” pełen absurdów. Dlatego cieszy się każdym obejrzanym meczem koszykówki, który może zrelacjonować, a przy tym stara się jak może. W przyszłości chciałby odwiedzić kampus ulubionego uniwerku Syracuse. Szuka sponsorek, które mogłyby mu zafundować bilet na Final Four. twitter
W dzieciństwie zajmował się udawaniem Penny'ego Hardawaya i toczeniem ciężkich bojów z wyimaginowanymi przeciwnikami. Do dziś twierdzi, że niektóre z jego buzzer-beaterów powinny wejść do historii koszykówki. Dziś jest już na sportowej emeryturze i tylko od czasu do czasu przygrywa sobie na gitarze "Everyday" Carly Comando i rzuca kulkami z papieru w stronę kosza na śmieci, by poczuć się jak w reklamówce z serii Where Amazing Happens. Pewnego marcowego dnia 2007 roku uznał, że czas wyjść z podziemia i zacząć dzielić się swoimi przemyśleniami z ludzkością. Od bloga do bloga w styczniu 2010 trafił na ZawszePoPierwsze a w kwietniu tego samego roku przygarnął go Magazyn MVP. Ma nadzieję, że kiedyś będzie mógł spełnić swoje największe sportowe marzenie i wypić butelkę wódki z Vlade Divacem. twitter
Od 8 roku życia chciał być jak Jason Williams, choć jego ulubionym graczem już od czasów Total NBA 97 jest Kobe Bryant. Na poważnie najlepszą koszykarską ligę świata zaczął śledzić dopiero w 2006 roku. Z racji pasji dziennikarskiej, nadmiaru wolnego czasu i nałogowego oglądania „Inside The NBA on TNT” w październiku 2008 roku postanowił stworzyć pierwszy w Polsce i póki co jedyny magazyn NBA - „Przerwa na Żądanie”. Od tego też momentu współpracuje z ZP1. Jedyny z całej ekipy, którego częściej możecie usłyszeć niż przeczytać (choć pisze też dla nas o najlepszych komentatorach NBA). kanał na youtube
Prawdopodobnie jedyny biały syn Michaela Jordana i jedyna osoba która miała odwagę by napisać pracę naukową dotyczącą procesów myślowych Derricka Rose'a i J.J. Hicksona. To 5-stronnicowe dzieło podbiło świat koszykówki naukowej. Od 2001 roku lekkie newsowanie dla e-basketu, dopiero od 2007 roku na łamach bloga Świat Koszykówki straszył w koszykarskim internecie, potem nastąpił wielki transfer do ZP1. I tak już zostało, później doszedł MVP Magazyn. W życiu prywatnym nienawidzi Lakersów prawie jak uwielbia Chicago Bulls. Jest jedynym Polakiem z autografem samego Acie'go Earla. twitter
Kiedyś podobno rzucił 101 punktów w meczu. Niejednokrotnie ogrywał MJ'a, przybijał piątki z graczami Minnesoty i trafiał rzuty sprzed nosa LeBrona Jamesa. Zdarzało mu się podawać w stylu Jasona Kidda, miał nawet pierścień więcej od Charlesa Barkley'a. Pewnego dnia stwierdził jednak, że czas wyłączyć NBA Live. W rzeczywistości kończy z góry niczym Darrell Armstrong w 96’, choć jest szybszy od Zydrunasa Ilgauskasa i trafia osobiste nie gorzej od Shaqa. Ciągle wierzy, że jest dla niego miejsce w lidze, skoro gra w niej Brian Cardinal. W lipcu 2009 przez niezrozumiały brak ofert z NBA, związał się z ZawszePoPierwsze, gdzie aktualnie wciąż występuje na pozycji bloggera. Publikuje także na cavs.blox.pl. O koszykówce pisze od 8 roku życia, często nie do końca poważnie, ale taka już jego natura. Nie każdy jest Timem Duncanem. twitter
Dzieli swoje pasje sportowe pomiędzy koszykówkę i tenis. Po równo. Noo… mniej więcej. Publikowanie też stara się dzielić sprawiedliwie, nie krzywdząc żadnej z dyscyplin, pomiędzy własny blog http://tenisowy.bloog.pl i portal http://www.tenis.net.pl (w charakterze internetowego instruktora) oraz wiadomo_który_blog (gdzie ujście znajduje jego zamiłowanie do fantasy basketu) i wieloletnią obecność na forum pl.rec.sport.koszykowka. Wbrew pozorom – nie do końca zatracony w wirtualnym świecie. Całkiem realnie sympatyzuje z Miami Heat od samych ich początków, kiedy to jedynym wartym oglądania na Florydzie show podczas meczów NBA były występy cheerleaderek. Piłka do koszykówki to jedna z jego ulubionych zabawek, co rzekomo potwierdzać mają złośliwe i oparte na tendencyjnych obserwacjach pojedyncze opinie, jakoby bardzo niechętnie się z nią rozstawał na boisku w sposób inny niż rzut.
Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:
Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:
Logowanie 
