ZawszePoPierwsze

                            
                                                                                                                         źródło: fashionableent.com

Piotr Kolanowski

Po wielu dniach posuchy przyszła pora „rozruszać" nieco nasz dział historyczny. Długo zastanawiałem o kim by tu szerzej napisać i zdałem sobie sprawę, że chyba ani razu nie przybliżyłem jeszcze sylwetki żadnego skandalisty NBA. Kiedy myśli się o największych „bad boys" w historii, od razu nasuwa się skład Detroit Pistons z lat 80-tych na czele z Billem Laimbeerem czy oczywiście Dennisem Rodmanem. Nie będę dziś jednak sięgał aż tak daleko w przeszłość. Skupię się za to na graczu, o którym niejako przypomniał mi przed kilkoma tygodniami Chris Webber w swoich „Fab Fives" na nba.com. Mam tu na myśli Isaiaha Ridera. C-Webb umieścił go jako jednego ze swoich 5 ulubionych (najlepszych) zawodników w historii klubu Timberwolves i po części ta decyzja wcale mnie nie zdziwiła, bo „JR" (jeśli zapomnieć na chwilę o jego ekscesach) naprawdę potrafił grać. Ale przy okazji napiszę jeszcze również, iż brak nawet najmniejszej wzmianki Webbera na temat Toma Gugliotty apropo T-Wolves to dla mnie już niemalże skandal.

Wracając jednak do Ridera... Jeżeli bowiem ktoś z Was uważa np. Rona Artesta czy Stephona Marbury'ego za postaci kontrowersyjne, to nie wiem co dopiero powie na jego temat. Notoryczne palenie trawy czy regularne aresztowania nie były żadną nowością w karierze Ridera. Zresztą to akurat nic w porównaniu do reszty jego wyskoków. Przykładowo w 2000 r. grając dla Atlanty Hawks zagroził ponoć swojemu klubowemu koledze Dikembe Mutombo, iż jego kumple „spuszczą mu łomot", za to że ten miał donieść władzom ligi, iż nie przestrzega programu antynarkotykowego. Thug life... Rider swój pierwszy areszt zaliczył jeszcze w czasach występów na słynnej uczelni UNLV. Wówczas Isaiah osobiście spuścił manto pracownikowi restauracji popularnej w Stanach sieci fast food Jack In The Box. Tego typu „akcji" było zresztą więcej. W trakcie sezonu 95/96 kopnął menadżerkę jednego z barów w Minneapolis.

Z drugiej strony Rider był bardzo utalentowanym i niezwykle efektownym zawodnikiem. Już w drugim roku występów w NBA przekroczył średnią 20 zdobywanych punktów w każdym spotkaniu. Szczerze przyznam, że naprawdę lubiłem patrzeć na jego grę. Był szybki, silny, miał niezły rzut, a przede wszystkim był obdarzony bajecznym wyskokiem. Kiedy rozpoczął swoją przygodę z NBA w 1993 r. jako piąty numer tamtego draftu zapowiedział, że wygra konkurs wsadów podczas All-Star Weekend w Minneapolis i słowa dotrzymał (zresztą w piekielnie dobrym stylu). Latem 1996 r. władze T-Wolves straciły do niego cierpliwość i został oddany do Portland za Billa Curleya, Jamesa „Hollywood" Robinsona (swoją drogą też niezłego dunkera) oraz dwa prawa wyboru w drafcie. Tam „JR" znacząco przyczynił się do powstania trwającej przez wiele kolejnych lat opinii, iż zespół z Portland to największe zbiorowisko „gangsterów" w lidze. Wtedy występowali tam także Rasheed Wallace czy Damon Stoudamire, u którego w bagażniku policja znalazła kiedyś ponad 4 kg marihuany, o ile dobrze pamiętam. Rider szybko zadomowił się w stanie Oregon i już kilka miesięcy po transferze (dokładnie 30 października tamtego roku) został aresztowany za posiadanie narkotyków. W sumie przez okres 3 sezonów w barwach Blazers (z czego ostatni z nich skrócony do 50 meczów - 98/99) JR był zawieszany 12 razy zarówno przez klub jak i NBA za różnego rodzaju wykroczenia. Przed kolejnymi rozgrywkami Rider przeniósł się razem z Jimem Jacksonem do Atlanty w ramach wymiany za Steve'a Smitha. Tam JR rozchulał się na dobre i przy okazji zaliczył jeden z najlepszych sezonów w karierze. Z marihuaną nie rozstawał się już nawet w dniu meczów. W końcu wyszło na jaw, że palił ją w pokoju hotelowym w Orlando. Gdy władze NBA dowiedziały się o tym, nakazały mu udać się na odwyk. Rider nie zamierzał jednak tego zrobić. Zgodził się dopiero po tym jak nałożono na niego karę 200 000 dolarów grzywny. 

Oczywiście po zakończeniu tamtego sezonu drogi Hawks i Ridera się rozeszły. JR był wolnym agentem i mógł teoretycznie przebierać w propozycjach... Nie było ich jednak zbyt wiele. Mało kto bowiem chciał mieć w swoich szeregach takiego „troublemakera". Swoje zainteresowanie wyrazili przede wszystkim Miami Heat oraz Los Angeles Lakers. Rider zdecydował się w końcu wybrać grę w drużynie świeżo upieczonych mistrzów NBA. Sezon w barwach Lakers przebiegł stosunkowo spokojnie, być może za sprawą doświadczonego w relacjach z trudnymi charakterami Phila Jacksona. Mimo dobrej postawy w fazie zasadniczej JR nie znalazł się jednak w składzie zespołu na playoffs. Nie przyczynił się więc bezpośrednio do obrony przez LA tytułu jednak oficjalnie został mistrzem NBA. Mimo chęci pozostania w Lakers Rider był zmuszony ponownie zmienić klub. Sezon 2001/2002 rozpoczął w barwach Denver Nuggets jednak tam szybko przypomniano sobie o jego skomplikowanej naturze. W rezultacie zwolniono go w grudniu po rozegraniu zaledwie 10 spotkań.

Od tego czasu Rider nie zagrał już w NBA. Co porabiał później? Łamał prawo na całego, a lista jego przestępstw jest naprawdę długa. Do „klasycznych" zarzutów typu posiadanie broni czy narkotyków, doszły m.in. porwanie, kradzież samochodu czy stosowanie przemocy. W sumie w ostatnich latach spędził w różnych więzieniach ponad 7 miesięcy. A co porabia Isaiah Rider obecnie? W wieku 38 lat planuje wrócić na koszykarskie parkiety! W mediach pojawiło się ostatnio kilka plotek na ten temat. Najbardziej realna wydaje się ewentualna opcja gry Ridera w lidze ABA w drużynie North Texas Fresh. Były jednak nawet (zdementowane już) spekulacje dotyczące NBA, a dokładnie New Jersey Nets. Jestem bardzo ciekaw czy uda się Riderowi powrócić do gry po tak długiej przerwie, nawet jeśli miałaby to być półzawodowa liga jak ABA, która poza nazwą i charakterystycznym kolorem piłki nie ma nic wspólnego ze swoją wielką poprzedniczką z lat 1967 - 1976. Ponoć JR od dłuższego czasu nie bierze już narkotyków (oprócz marihuany zażywał także kokainę) i generalnie wyszedł na prostą.

A Wy jak myślicie - uda się? Poniżej klip z grą Ridera „w pigułce". Polecam w szczególności tym, którzy nie mieli okazji wcześniej oglądać JR'a.