ZawszePoPierwsze

źródło: joeykittens.com

Sławek Mróz

A więc dysponujesz już ubiegłorocznym rankingiem, jako bazą do analiz przed draftem Twojej ligi fantasy. Dysponujesz, prawda? Ba, może i w małym palcu już masz niuanse takiego rankingu, jeżeli nie możesz się już doczekać rozpoczęcia sezonu i całkiem na poważnie chcesz roznieść w pył swą ligową konkurencję. Jeżeli dopiero startujesz z przygotowaniami, przypominam - zajrzyj stronę typu http://www.basketballmonster.com, określ system punktowania swojej ligi i analizuj wyniki skrupulatnie. Mogą się różnić znacząco od Twoich wniosków, wyciąganych na podstawie śledzenia meczów. Ba, poszczególne zestawienia mogą się znacząco różnić od siebie w zależności od przyjętego systemu punktowania! Dlatego przypominam też - ostrożnie z szacowaniem wartości graczy na podstawie często publikowanych w Internecie, prognozowanych rankingów. Są zazwyczaj bazowane na systemie roto (9 kategorii) i, same w sobie często kontrowersyjne, małą mają wartość w systemie fantasy points, najprostszym i często wybieranym przez początkujących.

Nowych adeptów fantasy basketu, oszołomionych przytaczanymi przeze mnie terminami, niezmiennie zachęcam do lektury archwiwalnych postów działu.

Ubiegłoroczne rankingi oczywiście należy skorygować według własnej oceny rozwoju graczy, zdrowia i innych wydarzeń pozaboiskowych. Jakich? A choćby zmian w składach. Takich jak najsłynniejsza tegoroczna opera mydlana w NBA.

Powyższy epitet, choć może do najbardziej pochlebnych nie należy, nieźle obrazuje to, co działo się właściwie już na długo przed zakończeniem minionych rozgrywek. A apogeum osiągnęło w lipcu i echa wydarzeń nie umilkną jeszcze długo. Ba, owocuje pokrewnymi newsami wśród których bywają całkiem zabawne, jak i nieco już nużące. Tak, jak nużyć mnie zaczęła w pewnym momencie sama saga zatytułowana "the decision".

Przyznać jednak uczciwie trzeba, że chłopcy zdrowo zamieszali, łącząc swe siły w Miami. Dużo nas wysiłku będzie kosztować ta "decyzja" i to nie tylko w postaci analizy nowego składu Heat pod kątem fantasy, ale i dziur wielkości krateru księżycowego, jakie przy okazji powstały w Cleveland i Toronto.

Nie powiem, kusi mnie taktyka pozyskania słynnego trio do jednej z moich drużyn fantasy i nazwania tejże "Miami Cheat" (jak to ktoś dowcipnie wymyślił na okoliczność anglojęzycznych analiz). Kusi tam, gdzie będę draftować w aukcji, bo tylko tak można pozyskać jednocześnie LeBrona Jamesa i Dwyane Wade'a. W cenach może nieco obniżonych, bo przecież panuje powszachna opinia, że w zbliżającym się sezonie oczekiwania statystyczne względem gwiazd Heat należy temperować, poparta różnymi mądrymi parametrami z USG% na czele.

Na ile prawdziwa ta opinia zdaje się być? Powróżmy z fusów... 29,7 punktu na mecz, jakie ostatnio padały łupem Jamesa, 26,6 (Wade) czy 24 (Bosh) to mało realistyczna prognoza, zwłaszcza w przypadku Krzyśka Bosha, typowanego w ciemno jako ten trzeci w kolejności dziobania. Nawet potencjalnie zwiększony pace factor niewiele tu pomoże. Bo przecież w kolejce po swój przydział strzelecki czekają też role players. Zwłaszcza skuteczni trzypunktowcy nie zostali sprowadzeni po to, by stać z boku i obserwować grę, a raczej po to, by seriami celnych rzutów z dystansu rozciągać obronę rywala i zniechęcać do podwojeń.

Statystyki to nie tylko punkty, więc może jednak nie będzie tak źle? Bo przecież mniej podwojeń to lepsza skuteczność, choć i mniej znacząca, skoro uzyskiwana przy mniejszej liczbie oddanych rzutów? Bo skuteczniejsi gracze w drużynie to szansa na dodatkowe asysty... dla tych, którzy mają piłkę w ręku. Kto to zazwyczaj będzie? James? Wade? Niektórzy próbują już dziś przewidywać, ale chyba za wcześnie na takie próby. Tym bardziej, że wśród tak wszechstronnych zawodników role na boisku mogą się zmieniać bardzo często. O ile zatem Spoelstra (czytaj: Pat Riley w porozumieniu z samym zainteresowanym) nie uprze się uczynić z LeBrona rozgrywającego na wzór i podobieństwo Magica Johnsona (takim doniesieniom nie do końca dowierzam), bezpiecznie będzie założyć, że asysty u obydwu zaliczą niewielki regres. Czy w przypadku Bosha będzie odwrotnie? Czy współpraca z tak efektywnym obwodem zaowocuje lepszymi statystykami w tej kategorii (2,4 przed rokiem)? Jeżeli nawet, to raczej nie od razu i nie w sposób drastyczny. Można za to nieśmiało liczyć na znaczące ograniczenie liczby strat u całej trójki, w efekcie rozproszonej defensywy i częstszej gry bez piłki.

Statystyki defensywne? O, tu jest iskierka nadziei. Zarówno Wade jak i James bardzo solidnie przechwytują i blokują. Tu wiele nie powinno się zmienić. Ba, może wręcz zmiany nastąpią, nieznacznie na plus? Bosh tytanem w tych kategoriach nigdy nie był i mam obawy, że tak pozostanie.

Wniosek? Nie uciekaj od słynnej trójcy w dniu draftu. Lepiej jednak upewnij się, że nie sięgasz po nich przedwcześnie, w oczekiwaniu osiągnięć statystycznych, do jakich zdążyli nas już przyzwyczaić. Uwaga ta dotyczy zwłaszcza Chrisa Bosha - to już nie gwiazda fantasy, teraz świetnie sprawdzi się w roli solidnego startera. Zwłaszcza na deficytowej pozycji centra, bo pewnie nadal taką pozycję będzie mieć przypisaną. Jeszcze bardziej ostrożnie traktuj pozostałych graczy Heat, spośród których w zasadzie tylko Mike Miller i (przy bardzo sprzyjających wiatrach) Mario Chalmers mogą okazać się warci Twojego zainteresowania.

Jeżeli myślisz beztrosko, że analiza dwóch osieroconych drużyn będzie prostsza, to spieszę co sił w nogach by wyprowadzić Cię z tego przeświadczenia. Bo i co my tu mamy? Mamy, jak już pisałem, dwie ogromne dziury w rotacjach Raptors i Cavs oraz masę statystyk do przejęcia. Przez kogo? No i tu zaczynają się schody.

Mo Williams i Antawn Jamison to naturalni kandydaci do liderowania w Cleveland, problem w tym, że nie wiadomo jak dotąd tak naprawdę, w jakiej wystąpią roli. W przypadku Mo wiemy przynajmniej tyle, że praktycznie może być pewny miejsca w pierwszej piątce. Konkretna pozycja i zadania mogą być uzależnione od skromnej osoby Ramona Sessionsa i jego postawy. Czy jako rzucający obrońca byłby Mo tak samo atrakcyjnym kąskiem dla nas? Niby i wcześniej spełniał taką rolę, gdy piłką bawił się LeBron. Ale tak z założenia, przy nieco bardziej klasycznym rozgrywającym? Nie zrozum mnie źle. To nie są jakieś dyskwalifikujące obiekcje, ale dla mnie mogą mieć znaczenie w dniu draftu. Podobnie jak nieuchronne zagęszczenie obrony rywala, zwolnionej z przerażającego obowiązku opiekowania się wiadomo kim. Tym bardziej, że i dotąd wysokie rankingi pana Williamsa jakoś subiektywnie nie do końca trafiały mi do przekonania. Będę też ostrożny w przypadku Jamisona, który przez lata był skarbem w roto i ogólnie bardzo solidnym graczem. Ten jednak w każdej chwili spakować walizki i trafić na ławkę do drużyny z tzw. aspiracjami mistrzowskimi. A i w Cavs wcale nie jest pewniakiem w rywalizacji o minuty na pozycji silnego skrzydłowego z młodym i perspektywicznym JJ Hicksonem.

Nieco łatwiej jest wskazać głównego beneficjenta w Toronto, tu bowiem zostali z ręką w nocniku, czyli z imponującym kontraktem Andrei Bargnaniego w ręku (nie, żeby akurat Cavs byli od podobnych trosk wolni, że wspomnę o uposażeniu pewnego Brazylijczyka). I siłą rzeczy Bargnani skazany jest na status go to guya, gwiazdy, alpha doga, czy jak go tam sobie nazwiesz. Dostanie tyle okazji do zdobywania statystyk, ile tylko zdoła udźwignąć. Czy zdoła udźwignąć wiele? Tu można podyskutować. Jeżeli wierzyć pełnym zachwytu relacjom Dirka Nowitzkiego - Włocha czeka niczym niezmącona świetlana przyszłość, udział w All Star Game, wszystkich wiodących talk shows i w każdym z osobna. Jeżeli natomiast dać wiarę chłodnym, zapatrzonym w skomplikowane wzory czarodziejom statystyki - Andrea zwyczajnie nie ma mocnych podstaw do bycia franchise playerem, a dotychczasowe sezony, analizowane pod kątem efektywności boiskowej pozwalały kwestionować jego potencjał nawet li tylko w roli żelaznego startera. Kto ma rację? Zapewne przekonamy się nie wcześniej, niż pod koniec roku. Jeżeli wierzysz w Bargnaniego i jego breakout sezon, możesz pokusić się wybór w okolicach przełomu trzeciej i czwartej rundy (w ligach 10-12 osobowych). Pamiętaj jednak, że to center specyficzny i wymagający takoż specyficznego sposobu budowania opartej na nim drużyny w formatach innych niż fantasy points.

Podsumowując - jeżeli zechcesz tworzyć team fantasy w oparciu o bohaterów niniejszej analizy, zalecana jest ostrożność, z różnych powodów. A to tylko wstęp do kolejnych przemyśleń, bo roszad transferowych, nie wspominając o innych okolicznościach, mieliśmy tego lata więcej. Teraz Twoja rola polegać będzie na jak najcelniejszej ocenie układu sił w lidze już za niecałe dwa miesiące. Oczywiście, będzie to ocena często znacząco różna od wniosków płynących z subiektywnych analiz Twoich rywali. I świetnie! Bo te różnice właśnie uczynią Wasz draft bardziej emocjonującym.