ZawszePoPierwsze

Sławek Mróz

źródło: ESPN

Gdy kilka dni temu odwiedziłem witrynę FB na Yahoo, dostrzegłem ciekawą informację: Brandon Rush został wyrzucony na waivery w kilkuset ligach! Jako że chwilę wcześniej sam po niego sięgnąłem, ogarnął mnie niepokój. Kontuzja? Szybki rzut oka na profil gracza - żadnej informacji. Może Mike Dunleavy cudownie ozdrowiał i pali się do gry po 35 minut w pierwszej piątce od początku sezonu? Też nie, nadal te same prognozy - uraz daje o sobie znać, Mike może zacznie trenować w listopadzie, a może i nie. Może w tym roku zagra jakieś zauważalne minuty, a może i nie.

Gdzieś czytałem spostrzeżenie, że Pacers nie do końca wierzą w szybki powrót Dunleavy'ego, o czym miałby świadczyć angaż Luthera Heada. Można dyskutować, czy jest to uwaga słuszna, wszak z rotacji ubył też w międzyczasie Jarrett Jack. Faktem jednak jest, że długo jeszcze pozostanie Rush starterem na SG, a minut będzie mieć sporo, bo i sam Head boryka się z urazem.

Statystyki Brandona za cały miniony sezon na kolana nie powalają, ot, mało minut to i zdobycze niewielkie. Ale spójrz na mecze wiosenne, gdy startował, grając średnio przez 35.6 minuty:

 16.9 PPG, 1.9 3PT, 5.2 REB, 0.4 ST, 0.8 BL, 53.1%FG (13.5 FGA), 81.8%FT (0.8 FTA), 1.3 AS, 0.9 TO

OK., zapomnij o skuteczności z gry powyżej 50% przy 1.9 celnych rzutach za 3. Nie znajdziesz statystyk Steve'a Nasha na FA. Załóż sobie przyszłą skuteczność rzędu 46-48% (i tak bardzo przyzwoitą), dodaj pozostałe numerki i po drugiej stronie równania otrzymujesz świetnego kandydata do miejsca w składzie fantasy.

Z całkiem innej beczki - że Golden State Warriors to drużyna, którą należy szczególnie pieczołowicie śledzić, wiadomo nie od dziś. W najbliższym czasie postaraj się jednak poczynić dodatkowo wzmożone obserwacje. Dlaczego? Bo moja „kobieca intuicja" mówi mi, że szykuje się deal.

Co prawda, by poczynić takie spostrzeżenie nie trzeba ani grama kobiecej intuicji, bo Stefek Jackson naciska od dawana, a atmosfera zagęszcza się z dnia na dzień. Mnie zaintrygował inny fakt. Kto bowiem gra (i jaki w tym ma cel) 48 minut zawodnikiem w meczu pre-season? Powód może być moim zdaniem tylko jeden, czyli prezentacja zawodnika, jego talentu i potencjału. Czyżby zatem z Jacksonem (wcześniej rozważałem też Maggette, ale siłą rzeczy Stephen to pierwszoplanowy kandydat), jako zachęta, spakowany miał zostać Morrow?

Dla wielu będzie to teza karkołomna, ale nie wykluczyłbym jej. Phoenix chcieli za Amare' Curry'ego, Warriors podobno wystraszyli się. Może Morrow wystarczy? A jeżeli nie Phoenix, którzy dodatkowo zapewne musieliby otrzymać w paczce przyzwoitego podkoszowa,  to kto? Może Rockets, dysponujący kontraktem wygasającym? Tylko czy sam wygasający kontrakt wystarczyłby? A może... A może Ty uruchom wyobraźnię? Chętnie poczytam...

komentarze (6) | dodaj komentarz

Sławek Mróz

źródło: ESPN

Sezon za pasem, z pewnością masz już za sobą emocjonujący draft. Nie myśl jednak, że możesz spocząć na laurach! Każdego dnia możesz napotkać mniej lub bardziej przyjemną niespodziankę. W każdej chwili możesz zapoznać się z wiadomością, która potencjalnie może odmienić Twe szanse na sukces. Z ostatnich informacji wiadomo już, że uraz nadgarstka, jakiego nabawił się Raja Bell to poważna sprawa. Siłą rzeczy, możemy mówić to o klikumiesięcznej nieobecności podstawowego rzucającego obrońcy Bobcats.

Odruch bezwarunkowy menedżera fantasy to rzut oka na potencjalnych zmienników Bella (niezależnie od zwykłego, ludzkiego odruchu współczucia). A tu mamy co prawda wybór spory - jest pierwszoroczniak Henderson, jest świeżo pozyskany Flip Murray, ale oczywistą wydaje się być  przede wszystkim korzyść w minutach dla DJ Augustine'a. Młody rozgrywający z Charlotte jest dopiero graczem na dorobku, ale Jordanowi z pewnością zależy na jego szybkim rozwoju, wszak Raymond Felton może już najbliższego lata znaleźć nowego pracodawcę.

Zerknijmy na statystyki ubiegłoroczne DJa:

43% FG (przy 8.6 rzutach oddanych), 89% FT (3.2 rzuty oddane), 1.5 trójeczki, 1.9 zbiórki (RB), 3.5 asysty (AS), 1.7 straty (TO), 0.6 przechwytu (ST), 0 bloków (BL), 11.8 punktów (PPG).

Wygląda mało olśniewająco, ale to efekt 26.5 minuty na boisku, więc spróbujmy wyłowić mecze, gdzie Augustin grał powyżej 30 minut, bo taka sytuacja będzie teraz mieć miejsce:

44% FG (12.3 FGA), 93% FT (4.3 FTA), 2.4 3PT, 2.7 RB, 5.1 AS, 1.9 TO, 0.9 ST, 17 PPG.

Lepiej? Z pewnością. Dodaj do tego naturalny progres zawodnika w drugim roku gry w lidze i szybko zajrzyj, czy w Twojej lidze DJ jest dostępny!

komentarze (1) | dodaj komentarz

Sławek Mróz

- zyskać minuty na boisku. Wiadomo, że gracz spędzający na parkiecie średnio 40 minut na mecz jest potencjalnie pewniejszą inwestycją fantasy niźli ławkowi czy grający minut 28 lub mniej, choć zdarzają się wyjątki.

- pełnić w zespole rolę mającą przełożenie na cyferki w box score'ach. Bo i co z tego, że taki Bruce Bowen spędzał onegdaj na boisku sporo czasu , skoro jego głównym zadaniem było zniechęcanie (nazwijmy to dyplomatycznie)  przeciwników do gry. W podstawowych statystykach trudno szukać ilości złośliwych fauli, nie znam też takiej kategorii w fantasy. Wolę zatem gracza, który w zamian zbierze kilka piłek, trafi czasem do kosza, zaliczy asystę, przechwyt czy blok.

Minuty i rola na boisku to aspekty mocno ulotne, o czym możemy przekonać się niejednokrotnie, choćby przy okazji realnych wymian w NBA. I tu mamy jeden z głównych powodów, by nie do końca przy swoich zaciągach kierować się rankingami statystycznymi z przeszłości.

Oto przykłady zawodników, dla których karuzela transferowa okazać się może łaskawa lub wręcz przeciwnie. Na pierwszy ogień potencjalni beneficjenci, w kolejności przypadkowej:

W przyrodzie oczywiście równowaga musi być zachowana, i by ktoś zyskał, ktoś winien stracić:

Jak już pisałem, kolejność w powyższych wyliczankach jest zdecydowanie przypadkowa. Ba, z pewnością sami znajdziecie równie dobrych lub lepszych kandydatów. I właśnie o to chodzi! Najbardziej dociekliwych analityków zapraszam do komentarzy, chętnie poznam Wasze typy i uzasadnienia.

A na koniec - tych z Was, którzy już wiedzą, że chcą zagrać, tylko nie wiedzą jeszcze, gdzie i z kim - zapraszam do ligi fb3 na grupie pl.rec.sport.koszykowka

komentarze (8) | dodaj komentarz

Sławomir Mróz

komentarze (36) | dodaj komentarz

Sławomir Mróz

A więc jednak połknąłeś haczyk! Cóż... Moje gratulacje! Czeka Cię świetna zabawa, być może trwająca latami. Bo tak to już jest, że każdy facet ma coś z dziecka (jeżeli jesteś dziewczyną, pozwól mi podnieść szczękę z podłogi i witaj w klubie). I z tą zabawą jest tak, że nie wciąga Cię powolutku. Ta zabawa rzuca Cię na głęboką wodę od razu, na samiutkim początku.

Zaczynasz bowiem od szeroko zakrojonych starań, by Twoja drużyna rzeczywiście stała się drużyną, a nie pustą nazwą. Zaczynasz od wyboru graczy w drafcie. A draft to spore wydarzenie. Dla jednych niezmiernie stresujące, co skutkuje nieobliczalnymi decyzjami. Dla innych draft to fascynujący wieczór (zazwyczaj), najciekawsze wydarzenie sezonu, które mogliby powtarzać niemalże co miesiąc.

Jak sprawić, by draft przyniósł Tobie same pozytywne emocje, a poczynione wybory nie skomplikowały nadchodzącego sezonu już u jego progu? Oczywiście jedyny sposób, to poczynić należyte przygotowania. Jasne, znam legendy o wymiataczach fantasy, którzy w pociągu, w drodze na draft live, naprędce, na kolanie, ołówkiem na pogniecionym skrawku kartki, pomiędzy drugim a trzecim wypitym piwem układali sobie ranking i strategię wybierania, a potem wracali do domu ze świetnie dobranym rosterem. Znam, ale nie polecam. Zwłaszcza na początek!

Ty zacznij od własnego, przemyślanego rankingu, dostosowanego do rozmiaru ligi i zasad punktowania, w oparciu o statystyki ubiegło sezonowe, ale z uwzględnieniem produkcji wcześniejszej, transferów, podatności na kontuzje, wieku i potencjału. Oczywiście, wszystkie powyższe to już kwestia do indywidualnego oszacowania, ale spokojnie, poradzisz sobie! A jako że Twój ostateczny ranking, właśnie z powodu subiektywnych korekt, różnić się będzie od rankingów rywali - możesz optymistycznie liczyć, że kilku graczy pozyskasz znacznie poniżej Twojej wyceny, co niewątpliwie poprawia humor. Na jak długo? Zazwyczaj do czasu startu sezonu (chyba, że naprawdę dobrze wybrałeś) albo do czasu pojawienia się newsów o kontuzjach (tu już nie ma reguły, choć oczywiście można ryzyko ograniczyć, unikając na drafcie wybierania notorycznych złamasów).
Wracając do rankingów - najlepiej utwórz pierwszą wersję na kilka tygodni przed dniem draftu i zerkaj na listę przynajmniej raz w tygodniu, nanosząc ewentualne korekty.

Rzecz jasna, ranking to nie wszystko. Z pewnością zdarzą się na drafcie sytuacje, w których przyjdzie Tobie sięgać po gracza innego niż, jak to pisują w poradnikach, BPA, czyli Best Player Available. Jak często? To już zależy od formatu punktowania (przypomnienie uproszczone z poprzednich odcinków - fantasy points, roto lub H2H), strategii czy nawet zwykłej troski o skompletowanie składu w oparciu o zestaw wymaganych pozycji.

Nie jest bowiem dobrym pomysłem uzbierać trzynastu point guards w sytuacji, gdy potrzebujesz przynajmniej dwóch centrów, trzech skrzydłowych i  choć jednego rzucającego obrońcę. Bywały i bliskie temu kuriozum przypadki, zazwyczaj na skutek wyborów automatycznych z listy preferencji. Pechowcy tacy musieli mocno prawować nad wymianami w sezonie, co oczywiście zmusza do wyprzedaży swoich graczy po preferencyjnych cenach.

Póki co jednak ustalmy, że problem nas nie dotyczy. Usadawiamy się wygodnie w fotelu, ranking w Excelu, czy innym dogodnym formacie pod ręką, odhaczamy się na liście obecności i rozpoczynamy pierwszą rundę. Dla uproszczenia zakładam, że to draft on-line za pomocą specjalistycznego apletu, względnie narzędzie typu IRC. Jeżeli draftować będziesz na forum - sprawa jest jeszcze prostsza, bo i czasu do namysłu zazwyczaj więcej.

Być może jesteś szczęśliwcem z jednym z pierwszych dwóch wyborów w ręku. Jeżeli tak - gratuluję luksusu. LeBron James lub Chris Paul trafia w Twe ręce i trudno dziś nawet w przybliżeniu oszacować, który z nich będzie wyborem lepszym. Jeżeli wybierasz z dwójeczką, dylemat Ciebie nie dotyczy, ot, wskazujesz na tego, który pozostał. Jeżeli z jedynką - kieruj się sympatią lub, co brzmi lepiej, strategią! W jaki sposób? Wiadomo, że PG to kluczowa pozycja w systemach roto, zwyczajnie wypada mieć tu gracza tzw. first-tier, czyli z najwyższej półki. Jeżeli nie chcesz zdać się tu na kolejne wybory i czekać gryząc nerwowo paluchy, czy aby którykolwiek mocny PG pozostanie do dyspozycji, gdy wybierać będziesz ponownie (a kawał czasu do tego momentu upłynie) - bierz Paula. A w kolejnych wyborach szukaj centrów, bo to dobro rzadkie i warto zapewnić sobie jak najszybciej, przynajmniej w ilościach sztuk 1.

Może się też zdarzyć tak, że mniej martwisz się o pozycje, za to zdecydowałeś się postawić na jedną ze strategii, popularnych zwłaszcza w H2H, choć skutecznych także w klasycznym roto. Zarówno small-ball jak i big-ball, aby przyniosły sukces, wymagają silnych statystyk w jednej wspólnej kategorii - punktach. Strzelców najlepiej szukać w pierwszych rundach... A zatem...?

Oczywiście statystyka mówi, że możesz nie mieć szansy na żadnego z powyżej wymieniowych. Szkoda, ale nic straconego. Nadal możesz pozyskać wartościowego gracza w rundzie pierwszej, za to w drugiej wybierać będziesz wcześniej, więc możesz szybko dorobić się pary silnych „lokomotyw". Jeżeli bierzesz pod koniec rundy - masz przykładowo szansę na pozyskanie w dwóch kolejnych pickach duo centrów typu Gasol - Bosh, w kilka sekund zapewniając sobie obsadę na tej niełatwej pozycji.

Co dalej? Osobiście staram się do okolic piątej/szóstej rundy wybierać pewniaków, raczej zdrowych, o uznanej reputacji fantasy w poprzednich sezonach. Pozycja gra tu rolę mniejszą, oczywiście, preferuję centrów, bo o centrów generalnie niełatwo, ale tylko w przypadku, gdy mam do wyboru dwóch porównywalnych co do potencjalnej produkcji kandydatów. Wyjątek ostatnio robiłem dla LaMarcusa Aldridge'a (i to dwukrotnie) i decyzje te owocowały salwą mniej lub bardziej złośliwych komentarzy. Czy skuszę się w tym roku ponownie? Nie wiem, bo rotacja w Portland ciasna, ale z drugiej strony - wiem, że jest na chłopaka popyt przy okazji wymian fantasy i niezłe interesy robiłem sprzedając go w sezonie!

Druga połowa draftu to dla mnie czas na szukanie „wynalazków" (popularni sleepers). Nie na sztywno. Wszak w roto sporo jeszcze może być dostępnych uznanych, pewnych specjalistów, ratujących konkretne kategorie. A i w fantasy points zdarzają się obsuwy, jako że wielu menedżerów etap sleeperów zaczyna znacznie wcześniej. Zasadniczo - w fantasy points od tej pory sprawa jest już prosta - zaczyna powoli brakować kandydatów, którzy w poprzednim sezonie znacząco przekraczali produkcję osiągalną w sezonie z listy free agents (a przy tym zdolnych obecnie zrobić na boisku więcej niźli jeden stabilny krok). Pora więc postawić na graczy, którzy dają nadzieję na znaczący progres. W roto/H2H - oczywiście też warto po prospekty sięgać, ale nie bezkrytycznie. Zwracajmy uwagę na silne/słabe kategorie kandydata tak, by nie zepsuć sobie wyborem dotychczasowej strategii. Nie zniwelować przewag wcześniej wypracowanych, nie pogłębiać słabych stron (o ile nie postanowiliśmy odpuścić danej kategorii całkowicie, na korzyść pozostałych, tzw. tankowanie), wreszcie - nie budować nadmiernej przewagi (w moich kręgach nazywanej wdzięcznie z angielska „overkill"), bo i po co?

Czego jeszcze przestrzegam? Żeby nie przesadzać z ilością pozyskanych graczy kontuzjogennych, a jeżeli już na takiego się decyduję, dbam, by jego wybór dobrze rekompensował spodziewaną produkcją nieodłączne ryzyko. Tylko raz zdarzyło mi się odejść od tej zasady, na drafcie licytowanym. Ceny połamańców były w mojej ocenie bardzo atrakcyjne, uzbierałem zatem team bogaty w uznane nazwiska i w efekcie zwycięski. Mimo to, wybieranie w ten sposób to trochę jak gra w totolotka, bo przecież pełny, osiemdziesięciodwumeczowy sezon Barona Davisa na poziomie top 10 to prawdopodobieństwo niewiele większe niźli wygrana przy kumulacji. A już przed nami fachowcy od inwestowania przekonali się, że aktywa w portfelu warto dywersyfikować! Co niniejszym polecam...

Na koniec odcinka kilka ważnych informacji - na www.mockdraftcentral.com możecie zapisać się na wirtualny draft i poznać atmosferę tego wydarzenia, choć w drobnej pigułce. Poza tym - ruszyły zapisy do nowego sezonu na pl.rec.sport.koszykowka, jak zwykle z wątkami pobocznymi. Zapraszamy zdeterminowanych!

komentarze (7) | dodaj komentarz

Sławek Mróz

Ufff, dziś nie będzie łatwo!

Nie będzie łatwo, bo po pierwsze, wpisy dotyczące suchych zasad gry z pewnością nie są dla Was wyjątkowo pasjonującą lekturą, choć staram się je urozmaicać na różne sposoby. Dobra wiadomość jest taka, że to już ostatni... Chyba... W komentarzach znalazłem postulat, by przybliżyć Wam nieco atmosferę draftu. Będzie odcinek poświęcony draftom, tylko i wyłącznie. Póki co zapraszam do zapoznania się z dwoma przykładami draftów typu forum: z RealGM oraz e-basketu, zaproponowanymi przez moich rywali fantasy, Krzyśka i Bartka. Warto zajrzeć.

Nie będzie też dziś łatwo, bo do formatu H2H (head to head) osobiście nie mogę się przekonać. Trudno mi więc napisać tekst, którym pomógłby Tobie obiektywnie spojrzeć na taki sposób rywalizacji. Spróbuję, mimo wszystko.

Powody, dla których nie polubiłem H2H na gorąco, po zakończeniu mojego pierwszego i jedynego, jak dotąd sezonu w tym formacie, wrzuciłem na grupę pl.rec.sport.koszykowka jakiś czas temu. Dziś robię zaciągi do drużyny, która ma walczyć o najwyższe cele w lidze PASPN, która też jest H2H, choć innego rodzaju, o czym za chwilę. Jako punkt wyjścia miałem do dyspozycji wiosenny skład Toronto Raptors, sam(a) zatem widzisz, że do pozamiatania było sporo!

Wspomniałem, że sama sucha informacja, iż liga gra H2H nie wyjaśnia wszystkiego. Cóż bowiem oznacza termin „head to head"? Oznacza rywalizację w parach, w okresach tygodniowych. Co tydzień Twojej drużynie przypisany zostaje jeden z rywali, z którym to rywalem walczysz o zwycięstwo. W jaki sposób? No właśnie... Zazwyczaj statystyki zliczane są analogicznie do systemu roto, jednak nie jest to reguła. Wzmiankowana wyżej liga PASPN opiera się na kombinacji H2H i fantasy points, zliczanych w dość tajemniczy, póki co, dla mnie sposób.

W tym drugim przypadku zasady owej tygodniowej rywalizacji są proste - wygrywa team, który uzbiera więcej fantasy points w danym tygodniu. W przypadku H2H opartego na roto - wygrasz rywalizację jeżeli okażesz się lepszy od przeciwnika w większości ze zliczanych kategorii statystycznych.

Przykład? Rywalizacja w 9cat, dysponujesz teamem pełnym świetnych graczy obwodowych, wygrywasz zatem: PPG, FT, 3PT, asysty i przechwyty. Przegrywasz FG, zbiórki, bloki i straty. W efekcie 5:4 na Twoją korzyść. Ważna informacja - w H2H nie ma czegoś takiego, jak odgórnie narzucony limit meczów. Oczywiście, dysponujesz określonym limitem slotów startowych każdego dnia... i tyle... Wystawiać możesz każdego gracza, który zdolny jest ustać na własnych nogach... Możesz pobierać z listy free agents (lub pozyskiwać w wymianach) graczy, którzy akurat mają sprzyjający (czytaj: gęsty) terminarz. Taktyk walki jest sporo.

A wszystko po to, by pod koniec sezonu znaleźć się wśród szczęśliwców, którzy zakwalifikowali się do playoffs. Playoffs czyli, jak pisałem w wątku grupowym, moim zdaniem loteria. Coś jak rzuty karne w piłce... albo i gorzej! Jeżeli cenisz sobie rywalizację w trybie „socjalistycznym", w której Dawid względnie łatwo może pokonać Goliata, znalazłeś właśnie format dla siebie.  O tym, że aspekt „wyrównanych szans" jest tu mocno pozorny pisałem tam też... Co kto lubi.

Zasady playoffs są podobne do tych z regularnego sezonu h2h - rywalizujesz w każdym z tygodni z innym zespołem, według rozstawienia z rankingu po zakończeniu pierwszego etapu. Przegrywający rywalizację tygodniową w playoffs odpada, zwycięzca gra dalej. Aż do wielkiego finału.

No i po bólu. Nudną część z suchymi zasadami mamy z głowy, teraz napięcie będzie już tylko rosnąć! Spróbuję wprowadzić Cię do analiz przeddraftowych, spróbuję podpowiedzieć, na jakich graczy warto mieć oko, ku uciesze moich rywali... Spróbuję wskazać  graczy, których wybierać możesz jedynie na własne ryzyko. Już niebawem! Póki co, zerknij na rotoevil.com, wrzucili kilka ciekawych analiz wybranych drużyn pod kątem fantasy. Takich publikacji będzie przybywać, nie marnuj zatem czasu. Przyszła konkurencja wszak też nie śpi!

komentarze (2) | dodaj komentarz

Sławek Mróz

komentarze (8) | dodaj komentarz

Sławek Mróz

Aby zwiększać moc Twojej drużyny, można też dokonywać wymian z udziałem graczy Twoich, oraz graczy przeciwników. W fantasy points kryterium przydatności zawodnika jest proste i oznacza spodziewaną produkcję wyrażoną przytoczonym wzorem. Teoretycznie z tego powodu sens wymian powinien być ograniczony, jak się jednak okazuje, transakcji w ligach jest sporo i niejednokrotnie znajdują pełne uzasadnienie taktyczne.

Fantasy points to prosty format, jednak jeżeli powyższy opis nie wyjaśnił Tobie zagadnienia dostatecznie - wiesz, co robić! Ponadto, możesz zerknąć do poradnika Yahoo.

Ode mnie dodatkowo otrzymasz w prezencie jedną radę praktyczną - nie zniechęcaj się, gdy pewnego słonecznego poranka zauważysz, że posadzony przez Ciebie na ławce zawodnik zagrał za 70fp, a Twój pewniak-starter za -2. To żadna dyskwalifikująca katastrofa, to menedżerska codzienność.

komentarze (1) | dodaj komentarz

Jako potencjalny fantasy manager stoisz przed ważnym wyborem - wyborem ligi, w ramach której zechcesz rywalizować w zbliżającym się sezonie (a może i w następnych, ale o tym później).

Możliwości wyboru jest sporo. Istnieje wiele środowisk w Polsce, które organizują wewnętrzne systemy rozgrywek. Przykłady to choćby ligi fbx zrzeszające forumowiczów e-basketu (zakładam, że tak szeroko zakrojony projekt nadal żyje, pomimo problemów portalu)  czy też fb1/2  (a i czasem 3), organizowane przez grupę dyskusyjną pl.rec.sport.koszykowka, gdzie sam nabierałem szlifów menedżerskich. Warto szukać tam informacji o rekrutacjach już w pierwszych tygodniach września.

Można też dołączyć do otwartych lig, dostępnych zazwyczaj na portalach oferujących platformy do gry w fantasy basket, czyli między innymi yahoo (chyba najpopularniejszy), nba.com, espn.com lub ostatnio przeze mnie testowany paspn.net . Wadą lig otwartych jest powszechny problem z brakiem zaangażowania niektórych menedżerów w rywalizację do końca sezonu (co bynajmniej nie oznacza, że w ligach prywatnych takie przypadki nie występują).

Dlatego pierwszym i najważniejszym wymaganiem stawianym osobom deklarującym chęć grania jest gotowość do pełnego zaangażowania od października, kiedy to zazwyczaj odbywa się draft i często startuje sezon, do kwietnia, kiedy to sezon zasadniczy się kończy, a wraz z nim sezon fantasy. Ligowi dezerterzy, czy nawet "śpiochy" często wypaczają rywalizację, czasem wręcz reputację ligi i zazwyczaj są tam niemile widziani w kolejnych sezonach.

Ostatni sposób, to samodzielne skrzyknięcie grupy zapaleńców (nie widzę powodu, byś nie ogłosił się choćby tu, w komentarzach) i założenie ligi prywatnej. Rozsądne minimum to 8 drużyn, optymalny rozmiar moim zdaniem - 12, choć grywam i w większych, jak choćby Liga Ekspertów (17) czy paspn ("naturalne" dla NBA 30).

Wracając do wymagań stawianych kandydatom - nie przejmuj się brakiem doświadczenia czy znajomości niuansów. Z każdym dniem będziesz wiedzieć więcej. Najważniejszy warunek to, powtarzam, jeżeli deklarujesz udział w zabawie - bądź konsekwentny! W fantasy baskecie nie brakuje sytuacji negatywnie wpływających na morale menedżera, wśród nich prym oczywiście wiodą kontuzje kluczowych graczy. Mimo to bardzo rzadko dochodzi do sytuacji, gdy gra się o nic. Urok fb polega na tym, że każdego dnia może nastąpić gwałtowny zwrot w grze, a walczyć można na wiele sposobów. Daj z siebie zatem maksimum zaangażowania do ostatniego gwizdka i zbieraj doświadczenie.

Przy wyborze ligi warto wziąć pod uwagę format, w jakim dana liga będzie rywalizować. Popularne formaty to rotisserie (popularne roto), head to head (h2h) oraz fantasy points (fp). Szczegółowo opiszę wszystkie trzy w osobnym wpisie. Póki co należy wspomnieć, że każdy ma swoich zagorzałych zwolenników, jak i oponentów. Zasadniczo warto osobiście przekonać się o wadach i zaletach każdego z nich. Gdybym, przyparty do muru, miał polecić jeden jedyny na początek, wskazałbym na fp, z uwagi na jego prostotę. W żadnym wypadku nie oznacza to jednak, że w prostym formacie będziesz się nudził, zwłaszcza jako menedżerski pierwszoroczniak.

Skompletowanej i zarejestrowanej lidze (pod przewodnictwem komisarza, który ligę rejestruje oraz czuwa nad jej losem) pozostaje tylko czekać na draft, czyli jeden z najbardziej emocjonujących momentów w sezonie fantasy. Wybierać graczy można na kilka sposobów:

- on-line za pomocą narzędzi typu irc. Oczywiście sposób ten wymaga jednoczesnej obecności w necie wszystkich menedżerów i w praktyce rzadko zdarzają się drafty z pełną obsadą. Najczęściej nieobecni pechowcy pozostawiają zaufanym osobom swoje rankingi i otrzymują gracze z najwyższym rankingiem, dostępnych w momencie kolejnych wyborów. Wybieramy tu najczęściej w kolejności losowanej, naprzemiennie, czyli ostatni menedżer wybierający w rundach nieparzystych będzie wybierał jako pierwszy w parzystych itd. Rund jest tyle, ile zawodników przewidzianych będzie w składnie każdej druzyny (parametr zazwyczaj definiowalny w konfiguracji ligi).

- on-site - jeszcze wyższy stopień organizacji, mający zastosowanie właściwie jedynie w ligach prywatnych, organizowanych przez środowiska o sporym stażu. Osobiście biorę udział w takim wydarzeniu rokrocznie i,
wierzcie mi, jest to dzień, na który czeka się z niecierpliwością miesiącami. Draft taki, któremu zazwyczaj towarzyszy tradycyjny meczyk, ma u nas formę licytacji. Każdy z managerów otrzymuje do dyspozycji określoną, wirtualną kwotę salary cap, wyrażoną w milionach dolarów i może ją sukcesywnie przeznaczać na zakup kolejno licytowanych zawodników. Nie miejsce tu, by opisywać zasady naszej licytacji w szczegółach, jeżeli będziecie mieli takie życzenie, opiszę je przy innej okazji. Dodatkowa zaleta, to podobnie jak w przypadku konferencji online sprawny przebieg draftu - w ciągu kilku godzin bardzo emocjonujących zakupów, wraz z powszechnie towarzyszącym trash talkingiem, zyskujemy kompletne, wirtualne składy zespołów.

- wybory w postaci wpisów na forum. Trwa zazwyczaj tygodniami, ale daje więcej czasu do zastanowienia i ewnetualnego aktualizowania własnej strategii budowy składu, w zależności od rozwoju sytuacji w kolejnych rundach.

- wybór składów na podstawie predefiniowanych rankingów, stosowany często w ligach publicznych. Szybki, bezstresowy, ale i rzadko dający w efekcie prawidłowe składy, choćby pod względem wymaganych pozycji, nie wspominając o bardziej zaawansowanych parametrach dotyczących statystyk.

- wspominałem wyżej o lidze paspn.net, w której zadebiutowałem tego lata. Tu nie ma typowego draftu fantasy - każdy z managerów miał możliwość i obowiązek wyboru jednej z 30 drużyn NBA z całym dobrodziejstwem inwentarza, czyli aktualnym, rzeczywistym składem. Sam draft zaś dotyczył jedynie rookies i tutaj wybory według rankingów zdają się być optymalnym rozwiązaniem.

Zarządzając składem musisz też wziąć pod uwagę, czy liga, w której grasz, jest jednosezonowa, czy też tzw "keeper", w której w następnych sezonach masz prawo zachować rdzeń swojego zepołu. Naturalnie, ta druga postać faworyzuje wybory z większym potencjałem rozwoju.

Po drafcie najprawdopodobniej będziesz z siebie, a w zasadzie swoich wyborów, całkiem zadowolony (o ile oczywiście prawdopodobne złośliwe docinki rywali nie wyprowadzą Cię z równowagi)! Zadowolenie wynika z faktu zróżnicowania list rankingowych poszczególnych menedżerów, szacowanych przecież w sposób mocno subiektywny. W ten sposób masz spore szanse, że kilka z Twoich wyborów uznasz za  tzw "obsuwki", czyli wyłowione mocno poniżej pozycji owych graczy w Twoim rankingu. Czy rzeczywiście będą to wybory okazyjne - okaże się już niebawem.

Po drafcie bowiem rusza prawdziwa rywalizacja, czyli sezon. A w sezonie może się zdarzyć niemal wszystko. Wybrani przez Ciebie w drafcie (lub pozyskani w trakcie sezonu) zawodnicy zbierają na Twoje konto rzeczywiste statystyki. Statystyki te porównywane są z analogicznymi statystykami uzyskiwanymi przez graczy rywali, na zasadach precyzyjnie określonych w ramach ligi, na podstawie wybranego formatu rozgrywek. Jak pisałem, niemal każdego dnia w takiej lidze dzieje się coś ciekawego. Trafiają się kontuzje, które oczywiście martwią, ale i zarazem dają okazję, by pozyskać za darmo perłę z listy FAs, czyli niezatrudnionych dotąd przez ligę graczy. Trafiają się też ciekawe wymiany, które niekoniecznie mają reperkusje li tylko dla menedżerów bezpośrednio w nie zaangażowanych.

Twoja strategia zaś będzie się różnić w zależności od formatu, ilości menedżerów w lidze, aktualnej pozycji w rankingu, zdrowia własnych graczy i wielu innych czynników.

... ale o tym napiszę już w jednym z kolejnych odcinków, wszak tak wiele suchego tekstu, bez obrazków i filmików youtube, to już i tak lekka przesada.

komentarze (26) | dodaj komentarz